Στον Κόσμο

Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα για τα Δικαιώματα των Γυναικών, το Women 7 2026, που συγκεντρώνει περισσότερες από 260 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών από 62 χώρες σε όλο τον κόσμο, παρουσιάζει την ανάλυσή του για τις «παγκόσμιες ανισορροπίες», το βασικό θέμα της G7 2026, καθώς και τις κύριες προτάσεις του για την αντιμετώπισή τους.

Η Women in the Workplace είναι μια μακροχρόνια μελέτη των LeanIn.Org και McKinsey & Company, σχετικά με τη θέση των γυναικών στις επιχειρήσεις των ΗΠΑ. Τα ευρήματα του 2025 προέρχονται από 124 οργανισμούς, 9.500 εργαζόμενα άτομα και από 62 συνεντεύξεις στελεχών Ανθρώπινου Δυναμικού, και στοχεύουν να αναδείξουν τα εμπόδια στην επαγγελματική εξέλιξη των γυναικών, προτείνοντας ουσιαστικές λύσεις.

Η συζήτηση για την ισότητα των φύλων στην οικονομία επικεντρώνεται συνήθως στο μισθολογικό χάσμα ή στη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας. Πολύ λιγότερο συζητείται, όμως, ποιος κατέχει τον πλούτο, δηλαδή τα περιουσιακά στοιχεία που προσφέρουν ασφάλεια, ισχύ και ανθεκτικότητα σε περιόδους κρίσεων.

Η Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών είναι ιστορικά συνδεδεμένη με τις διεκδικήσεις και τα δικαιώματα των γυναικών στην εργασία και τη δημόσια σφαίρα, και έχει τις ρίζες της στα εργατικά κινήματα στις Η.Π.Α. και την Ευρώπη, ξεκινώντας από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, ενώ το 1977, η 8η Μαρτίου θεσπίστηκε από τον ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικων.

Αποβολή είναι η αιφνίδια διακοπή μιας εγκυμοσύνης πριν το έμβρυο γίνει βιώσιμο, δηλαδή πριν από την 20η εβδομάδα κύησης. Αν και περίπου το 10%-20% των επιβεβαιωμένων κυήσεων καταλήγουν σε αποβολή, ο πραγματικός αριθμός πρέπει να είναι μεγαλύτερος, λόγω του ότι πολλές αποβολές συμβαίνουν πολύ νωρίς, πριν η μητέρα συνειδητοποιήσει ότι είναι έγκυος (Robinson, 2014).

Το γυναικείο πρότυπο παραδοσιακά συνηθίζεται να είναι συνδεδεμένο με χαρακτηριστικά όπως η τρυφερότητα, η στήριξη, η συναισθηματική ωριμότητα. Μία γυναίκα συχνά ταυτίζεται, συνειδητά ή ασυνείδητα, με θετικά συναισθήματα και συνήθως αναμένεται, από όλους, να τα πρεσβεύει.

Η ιατρική, ως επιστήμη και πρακτική, συχνά θεωρείται ουδέτερη, αντικειμενική και καθοδηγούμενη αποκλειστικά από διαθέσιμα δεδομένα. Ωστόσο, η ιστορία της αποκαλύπτει πως η ανάπτυξή της δεν υπήρξε πάντοτε ισότιμη για τα δύο φύλα. Ο όρος έμφυλο χάσμα (gender gap) στην ιατρική φροντίδα περιγράφει τις διαφορές και τις προκαταλήψεις που παρατηρούνται μεταξύ των φύλων, τόσο στην έρευνα όσο και στην παροχή υπηρεσιών υγείας.

Την ανάλυση κάνει η Κωνσταντίνα Χατζή, Ψυχολόγος. Φέτος ο δείκτης είναι αναθεωρημένος! Καθώς το κύριο μέλημα του EIGE είναι να αποτελεί ένα ενημερωμένο και αποτελεσματικό μέσο αξιολόγησης, ο δείκτης υπέστη κάποιες τροποποιήσεις στους εσωτερικούς του «υποδείκτες», δηλαδή στο πως αξιολογείται ο κάθε τομέας και με βάση ποιες μεταβλητές. Παράλληλα, όμως, προέκυψαν στη μεθοδολογία και αλλαγές που σχετίζονται με τον τρόπο που προκύπτουν οι βαθμολογίες.

Η έμφυλη βία αποτελεί μια από τις πιο σοβαρές και διαχρονικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αφορά κάθε μορφή βίας ή κακοποίησης που σχετίζεται με το φύλο και τις έμφυλες σχέσεις εξουσίας, με στόχο τη διατήρηση ή την επιβολή ανισοτήτων, και εκδηλώνεται με τη μορφή σωματικής, ψυχολογικής, σεξουαλικής ή οικονομικής βίας. Αν και πλήττει σε διαφορετικό βαθμό όλα τα φύλα, επηρεάζει πρωτίστως τις γυναίκες και τα κορίτσια όλων των ηλικιών, σεξουαλικών προσανατολισμών, κοινωνικών τάξεων και εθνικοτήτων, με πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά να προσθέτουν στην ευαλωτότητά τους.

Συχνά ακούμε ότι οι άνδρες και οι γυναίκες λαμβάνουν πλέον ίσους μισθούς για την ίδια εργασία. Νομοθεσίες σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο έχουν θεσπίσει την «ίση αμοιβή για ίση εργασία» ως θεμελιώδη αρχή, η οποία θεσμοθετήθηκε το 1957, με τη Συνθήκη τη Ρώμης. Ο κανόνας αυτός ενσωματώνεται στο άρθρο 22 παρ. 1 εδ. β’ του Συντάγματος της Ελλάδας, σύμφωνα με το οποίο «όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη ίσης αξίας εργασία». Αν όμως οι μισθοί είναι ίδιοι για τις ίδιες θέσεις, γιατί συνεχίζει να υπάρχει το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών;

Παρά τη γενικότερη πρόοδο των τελευταίων δεκαετιών, στην πολιτική εξουσία δεν έχουν εξαλειφθεί ακόμα οι έμφυλες ανισότητες, καθώς οι γυναίκες παραμένουν μειοψηφία στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Η ίση συμμετοχή και των δύο φύλων στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για μια ουσιαστική δημοκρατία και δίκαιη διακυβέρνηση.
Η πορεία προς την ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική υπήρξε αργή και γεμάτη εμπόδια, με αφετηρία τον αγώνα για το δικαίωμα της ψήφου μέχρι τη σταδιακή πρόσβαση σε ηγετικές θέσεις. Σήμερα, η εικόνα παρουσιάζει βελτίωση, αλλά η πλήρης ισότητα παραμένει ζητούμενο.

Γράφει η Γερασιμία Βεζδρεβάνη, Φιλόλογος. Τα τελευταία χρόνια, η συζήτηση γύρω από την ανισότητα μεταξύ των φύλων –γνωστή και ως έμφυλο χάσμα– απασχολεί όλο και περισσότερο την παγκόσμια κοινότητα. Πόσο, όμως, απέχουμε από την πλήρη ισότητα και πώς μπορούμε να την υπολογίσουμε;

Παρόλο που σήμερα εργάζονται περισσότερες γυναίκες από παλιότερα, οι γυναίκες σε θέσεις πλήρους απασχόλησης παραμένουν λιγότερες σε σχέση με τους άνδρες. Στην Ευρώπη, περίπου το 70% των γυναικών ηλικίας 20 έως 64 ετών εργάζονται, έναντι του 80% των ανδρών.

Γράφει η Ιωάννα Καλφόγλου, Δικηγόρος / Δημοσιογράφος: Ένα ανθρώπινο δικαίωμα, το οποίο δεν υπήρχε παρελθοντικά και σηματοδοτεί μια νέα αρχή στο διαχρονικό ζήτημα της έμφυλης ισότητας, είναι η άδεια περιόδου, η οποία μπορεί να ληφθεί κατά την διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, όταν οι γυναίκες αδυνατούν να εργαστούν εξαιτίας της.

Την ανάλυση κάνει η Στέλλα Ψαρροπούλου, Οικονομολόγος, MSc: Μια θέση πιο κάτω από το 2023, καταλαμβάνει η Ελλάδα στον Ευρωπαϊκό Δείκτη Ισότητας για το 2024 και συγκεκριμένα αυτή της 25ης από τις 27 σε σύνολο, έναντι της 24ης του προηγούμενου έτους. 

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, το WHEN ανέλαβε τη διαχείριση του Small Grants Scheme του Stronger Together | Leadership for Gender Equality, υποστηρίζοντας την υλοποίηση και επικοινωνία 13 πρωτοβουλιών από 8 διαφορετικές χώρες, που είχαν σκοπό να ενημερώσουν και να ευαισθητοποιήσουν για την έμφυλη ισότητα, δημιουργώντας θετική αλλαγή στις κοινότητές τους.

Λίγο πριν το Small Grants Scheme του προγράμματος Stronger Together του British Council φτάσει στο τέλος τους, σας παρουσιάζουμε 2 project που αψήφισαν τα σύνορα, φέρνοντας κοντά γυναίκες διαφορετικών εθνικοτήτων για να εκφραστούν και να ενδυναμωθούν, παρέχοντάς τους το χώρο για να μοιραστούν τις εμπειρίες τους!

Συνεχίζοντας την παρουσίαση των φανταστικών πρωτοβουλιών που υλοποιήθηκαν φέτος στο πλαίσιο του Small Grants Scheme του προγράμματος Stronger Together από το British Council, όπου είδαμε 14 ιδέες από 10 διαφορετικές χώρες να παίρνουν σάρκα και οστά, σειρά έχει το project “Leadership Empowerment for Asian Women in the Workplace”!

Στο πλαίσιο του Small Grants Scheme του προγράμματος Stronger Together του British Council, το οποίο έδωσε φέτος τη δυνατότητα σε 14 πρωτοβουλίες για την έμφυλη ισότητα να υλοποιηθούν σε 10 διαφορετικές χώρες, δημιουργήθηκαν και 2 ισχυρές κοινότητες που λειτούργησαν ως πλατφόρμα για την προώθηση της ισότητας και την καταπολέμηση των έμφυλων ανισοτήτων, ενισχύοντας τη φωνή και την επιρροή των γυναικών σε κοινωνικό και πολιτι(στι)κό επίπεδο.

Η φορολόγηση των προϊόντων περιόδου με τον μέγιστο φορολογικό συντελεστή του 24% αποτελεί έμμεση διάκριση εις βάρος των γυναικών, την οποία και οφείλουμε να ανατρέψουμε!

Μια ακόμα αρνητική πρωτιά για την έμφυλη ισότητα στην Ελλάδα μάς κρατάει σε εγρήγορση, καθώς στην τελευταία έρευνα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), η χώρα μας κατέχει τη θέση με τη μεγαλύτερη απόκλιση στα ποσοστά ανεργίας ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες, στο σύνολο 42 χωρών.