Άρθρα

Η Women in the Workplace είναι μια μακροχρόνια μελέτη των LeanIn.Org και McKinsey & Company, σχετικά με τη θέση των γυναικών στις επιχειρήσεις των ΗΠΑ. Τα ευρήματα του 2025 προέρχονται από 124 οργανισμούς, 9.500 εργαζόμενα άτομα και από 62 συνεντεύξεις στελεχών Ανθρώπινου Δυναμικού, και στοχεύουν να αναδείξουν τα εμπόδια στην επαγγελματική εξέλιξη των γυναικών, προτείνοντας ουσιαστικές λύσεις.

Με αφορμή το κλείσιμο του προγράμματος “Ένα δικό τους δωμάτιο”, για την ενδυνάμωση νέων και υποεκπροσωπούμενων γυναικών συγγραφέων, μοιραζόμαστε τρία συμπεράσματα που αναδύθηκαν με μεγάλη σαφήνεια μέσα από τη διαδρομή αυτή. 

Η επαγγελματική εξέλιξη δεν είναι πάντα γραμμική. Πολλές φορές απαιτεί τόλμη, εσωτερική αναζήτηση και την ικανότητα να επαναπροσδιορίσουμε τι σημαίνει για εμάς επιτυχία.

Στη σύγχρονη εποχή, όπου οι ρυθμοί ζωής είναι όλο και πιο εντατικοί, το έργο της γονεϊκότητας καθίσταται ολοένα και πιο απαιτητικό, ιδίως για τις εργαζόμενες μητέρες, γεγονός που συχνά αντανακλάται και στις καταγγελίες για διακρίσεις στον εργασιακό χώρο. Σύμφωνα με την Ειδική Έκθεση για την Ίση Μεταχείριση, το 2024 παρατηρήθηκε αύξηση στις αναφορές που αφορούν έμφυλες διακρίσεις.

Πίσω από κάθε επαγγελματική επιτυχία, συχνά κρύβεται μια εσωτερική απόφαση: να μείνουμε πιστές/οι στον εαυτό μας, να τολμήσουμε την αλλαγή και να αντιμετωπίσουμε την αρχική αμφιβολία σαν ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Παρά τις σημαντικές νομοθετικές εξελίξεις των τελευταίων ετών, η ίση μεταχείριση στην εργασία, ιδίως σε ό,τι αφορά τη μητρότητα, εξακολουθεί να δοκιμάζεται στην πράξη. Αυτό αποτυπώνεται με σαφήνεια στην Ειδική Έκθεση για την Ίση Μεταχείριση.

Η συζήτηση για την ισότητα των φύλων στην οικονομία επικεντρώνεται συνήθως στο μισθολογικό χάσμα ή στη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας. Πολύ λιγότερο συζητείται, όμως, ποιος κατέχει τον πλούτο, δηλαδή τα περιουσιακά στοιχεία που προσφέρουν ασφάλεια, ισχύ και ανθεκτικότητα σε περιόδους κρίσεων.

Τα τελευταία χρόνια, τα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας αναδεικνύονται ολοένα και πιο συχνά στον δημόσιο λόγο. Σύμφωνα με την Ειδική Έκθεση για την Ίση Μεταχείριση που εξέδωσε πρόσφατα ο Συνήγορος του Πολίτη, το 2024 καταγράφηκε μικρή αύξηση στις αναφορές διακρίσεων.

Τι βιώνουν πραγματικά οι γυναίκες στον ελληνικό χώρο εργασίας; Αυτή η απλή, αλλά κρίσιμη ερώτηση βρίσκεται στην καρδιά της έρευνας «Her Work. Her Voice.», που διεξήγαγε η Deloitte Greece τον Νοέμβριο του 2025. Μέσα σε διάστημα 24 ημερών, 1.200 γυναίκες από όλη την Ελλάδα απάντησαν σε 44 ερωτήσεις που καλύπτουν εννέα κρίσιμες διαστάσεις της εργασιακής τους ζωής.

Η ισότητα των φύλων δεν είναι πλέον μόνο ζήτημα αξιών. Είναι, πάνω από όλα, ζήτημα οργανωσιακής αποτελεσματικότητας. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα της φετινής έκθεσης «Γυναικείο Επιχειρείν 2026» της Grant Thornton, που δημοσιεύτηκε με υπότιτλο Η αξία της ορατότητας και παρουσιάζει στοιχεία που είναι ταυτόχρονα ελπιδοφόρα και ανησυχητικά.

Σε περιβάλλοντα υψηλών απαιτήσεων, επιτυχία δεν αποτελεί μόνο η έγκαιρη παράδοση ενός έργου αλλά και η ποιότητα της συνεργασίας των ατόμων που εργάζονται πάνω σε αυτό.

Η Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών είναι ιστορικά συνδεδεμένη με τις διεκδικήσεις και τα δικαιώματα των γυναικών στην εργασία και τη δημόσια σφαίρα, και έχει τις ρίζες της στα εργατικά κινήματα στις Η.Π.Α. και την Ευρώπη, ξεκινώντας από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, ενώ το 1977, η 8η Μαρτίου θεσπίστηκε από τον ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικων.

Το Ελληνικό Δίκτυο για την Καταπολέμηση της Φτώχειας δημοσίευσε πριν λίγο καιρό την έβδομη κατά σειρά σε έκδοση Έκθεση για τη Φτώχεια στην Ελλάδα. Η Έκθεση αποσκοπεί στην αποτύπωση της κατάστασης της φτώχειας, των κοινωνικών ανισοτήτων και του κοινωνικού αποκλεισμού στη χώρα, αξιοποιώντας επίσημα στατιστικά στοιχεία, έρευνες πεδίου, καθώς και τη βιωμένη εμπειρία ανθρώπων που πλήττονται από τη φτώχεια.

Τί σημαίνει άραγε ”ποιότητα της εργασίας”; Μπορούμε να περιορίσουμε το εύρος των απαντήσεων, εξειδικεύοντας την ερώτηση: Ποιες λέξεις και εικόνες έρχονται στο νου όταν τίθεται το ζήτημα της ποιότητας της εργασίας στην Ελλάδα; 

Αποβολή είναι η αιφνίδια διακοπή μιας εγκυμοσύνης πριν το έμβρυο γίνει βιώσιμο, δηλαδή πριν από την 20η εβδομάδα κύησης. Αν και περίπου το 10%-20% των επιβεβαιωμένων κυήσεων καταλήγουν σε αποβολή, ο πραγματικός αριθμός πρέπει να είναι μεγαλύτερος, λόγω του ότι πολλές αποβολές συμβαίνουν πολύ νωρίς, πριν η μητέρα συνειδητοποιήσει ότι είναι έγκυος (Robinson, 2014).

Η ελληνική (και όχι μόνο) βιομηχανία της μόδας δεν είναι εύκολο περιβάλλον για όσες ξεκινούν εκτός των συνηθισμένων “προδιαγραφών”. Η συμπερίληψη, η διαφορετικότητα και η εκπροσώπηση όλων των σωμάτων είναι ζητήματα που σήμερα, περισσότερο από ποτέ, διεκδικούνται ενεργά και με πυγμή.

Ο τρόπος που δουλεύουμε αλλάζει συνεχώς. Ο τρόπος που αναζητούμε δουλειά, που φτιάχνουμε τις δικές μας επιχειρήσεις, που προσπαθούμε να πετύχουμε μια κάποια ισορροπία ανάμεσα στην εργασιακή και την ιδιωτική μας ζωή, επίσης. Οι ρόλοι μας γίνονται πιο σύνθετοι, οι επαγγελματικές μας διαδρομές λιγότερο ευθείες και η αβεβαιότητα μεγαλύτερη. Σε αυτό το περιβάλλον, πολλές γυναίκες νιώθουν ότι πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνες τους: να παίρνουν αποφάσεις, να διεκδικούν, να αντέχουν, να εξελίσσονται - συχνά χωρίς καθοδήγηση, χωρίς πρότυπα, χωρίς έναν ασφαλή χώρο όπου
μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά για όσα τις απασχολούν.

Το γυναικείο πρότυπο παραδοσιακά συνηθίζεται να είναι συνδεδεμένο με χαρακτηριστικά όπως η τρυφερότητα, η στήριξη, η συναισθηματική ωριμότητα. Μία γυναίκα συχνά ταυτίζεται, συνειδητά ή ασυνείδητα, με θετικά συναισθήματα και συνήθως αναμένεται, από όλους, να τα πρεσβεύει.

Η ιατρική, ως επιστήμη και πρακτική, συχνά θεωρείται ουδέτερη, αντικειμενική και καθοδηγούμενη αποκλειστικά από διαθέσιμα δεδομένα. Ωστόσο, η ιστορία της αποκαλύπτει πως η ανάπτυξή της δεν υπήρξε πάντοτε ισότιμη για τα δύο φύλα. Ο όρος έμφυλο χάσμα (gender gap) στην ιατρική φροντίδα περιγράφει τις διαφορές και τις προκαταλήψεις που παρατηρούνται μεταξύ των φύλων, τόσο στην έρευνα όσο και στην παροχή υπηρεσιών υγείας.

Η ανάγκη για επαγγελματική επανεκκίνηση -ειδικά σε περιόδους οικονομικής αβεβαιότητας- απαιτεί τόλμη, ανθεκτικότητα και πίστη στον εαυτό. Η διαρκής επιμόρφωση, η προσήλωση στον στόχο και η εσωτερική καθοδήγηση μπορούν να λειτουργήσουν ως πυξίδα για νέες και ίσως πιο ουσιαστικές επιλογές.

Την ανάλυση κάνει η Κωνσταντίνα Χατζή, Ψυχολόγος. Φέτος ο δείκτης είναι αναθεωρημένος! Καθώς το κύριο μέλημα του EIGE είναι να αποτελεί ένα ενημερωμένο και αποτελεσματικό μέσο αξιολόγησης, ο δείκτης υπέστη κάποιες τροποποιήσεις στους εσωτερικούς του «υποδείκτες», δηλαδή στο πως αξιολογείται ο κάθε τομέας και με βάση ποιες μεταβλητές. Παράλληλα, όμως, προέκυψαν στη μεθοδολογία και αλλαγές που σχετίζονται με τον τρόπο που προκύπτουν οι βαθμολογίες.