Πώς η τηλεργασία φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά τη ζωή των νέων

Γράφει η Μαρία Δάτσικα, Νομική Σύμβουλος

Πώς η τηλεργασία φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά τη ζωή των νέων

Η τηλεργασία υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που έφερε η πανδημία στον κόσμο της εργασίας. Για εκατομμύρια εργαζόμενες/ους σήμαινε λιγότερες μετακινήσεις, μεγαλύτερη ευελιξία και καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική τους ζωή. Για τους νέους ανθρώπους, μάλιστα, φάνηκε αρχικά σαν το ιδανικό μοντέλο εργασίας.

Ωστόσο, όσο περνούν τα χρόνια, η εικόνα γίνεται πιο σύνθετη. Μια σειρά από νέες έρευνες έρχεται να δείξει ότι η τηλεργασία μπορεί να έχει απρόβλεπτες συνέπειες για τη νέα γενιά εργαζόμενων ατόμων, επηρεάζοντας όχι μόνο την επαγγελματική τους εξέλιξη αλλά και την ψυχική τους ευημερία.

Η «χαμένη μαθητεία» της νέας γενιάς

Οι πρώτες επαγγελματικές εμπειρίες δεν αφορούν μόνο την εκτέλεση καθηκόντων. Αφορούν κυρίως τη μάθηση. Οι νέες/οι εργαζόμενες/οι παρατηρούν πώς εργάζονται οι πιο έμπειρες/οι συναδέλφισσες/οι, πώς διαχειρίζονται κρίσεις, καθώς και τον τρόπο που γίνονται οι επικοινωνίες με πελάτες αλλά και η λήψη αποφάσεων μέσα σε έναν οργανισμό.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Federal Reserve Bank of New York, η εξάπλωση της τηλεργασίας έχει κάνει δυσκολότερη αυτή τη διαδικασία καθοδήγησης και μεταφοράς γνώσης. Οι ερευνήτριες/ές εκτιμούν μάλιστα ότι η αύξηση της τηλεργασίας μπορεί να εξηγεί έως και το 64% της πρόσφατης αύξησης της ανεργίας μεταξύ νέων πτυχιούχων, καθώς οι επιχειρήσεις εμφανίζονται πιο επιφυλακτικές στο να προσλάβουν άτομα χωρίς επαγγελματική εμπειρία όταν η εργασία γίνεται εξ αποστάσεως.

Με άλλα λόγια, οι νέες/οι χάνουν κάτι που δύσκολα μετριέται: την καθημερινή επαφή με ανθρώπους από τους οποίους μπορούν να μάθουν.

Η μοναξιά πίσω από την ευελιξία

Παρά τα πλεονεκτήματα της τηλεργασίας, η επιστημονική κοινότητα καταγράφει ολοένα και συχνότερα ένα φαινόμενο που αφορά κυρίως τα νεότερα εργαζόμενα άτομα: τη μοναξιά.

Μια διεθνής μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2025 στο ResearchGate, διαπίστωσε ότι η κοινωνική απομόνωση συνδέεται άμεσα με χαμηλότερη ποιότητα ζωής και αυξημένα επίπεδα μοναξιάς μεταξύ εργαζομένων της Generation Z. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 568 νέες/ους εργαζομένες/ους και ανέδειξε ότι η αίσθηση απομόνωσης επηρεάζει σημαντικά την ψυχική τους ευημερία.

Παράλληλα, νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2026 στο περιοδικό Science έδειξε ότι οι εργαζόμενες/οι που εργάζονται εξ αποστάσεως είναι πιο πιθανό να περνούν ολόκληρες ημέρες χωρίς ουσιαστική κοινωνική αλληλεπίδραση και εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα θλίψης και ψυχολογικής δυσφορίας, ιδιαίτερα όταν ζουν μόνες/οι.

Η Gen Z δεν αγαπά τόσο την τηλεργασία όσο νομίζουμε

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τα ίδια τα νέα εργαζόμενα άτομα δεν φαίνεται πλέον να θεωρούν την πλήρη τηλεργασία ιδανική.

Σύμφωνα με στοιχεία της Gallup μόλις το 23% των εργαζομένων της Gen Z που μπορούν να εργαστούν εξ αποστάσεως δηλώνουν ότι θα προτιμούσαν ένα αποκλειστικά εξ αποστάσεως μοντέλο εργασίας. Το ποσοστό αυτό είναι σημαντικά χαμηλότερο από εκείνο των μεγαλύτερων γενεών.

Ο λόγος φαίνεται να είναι απλός: οι μεγαλύτερες/οι εργαζόμενες/οι διαθέτουν ήδη επαγγελματικά δίκτυα, εμπειρία και κοινωνικές σχέσεις. Οι νεότερες/οι, αντίθετα, βρίσκονται ακόμη στη φάση δημιουργίας τους. Για αυτες/ούς, το γραφείο δεν είναι μόνο χώρος εργασίας αλλά και χώρος μάθησης, κοινωνικοποίησης και επαγγελματικής δικτύωσης.

Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα;

Στην Ελλάδα, όπου οι προσωπικές σχέσεις και τα επαγγελματικά δίκτυα εξακολουθούν να παίζουν σημαντικό ρόλο στην επαγγελματική εξέλιξη, το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Ένα νέο εργαζόμενο άτομο που ξεκινά σήμερα την καριέρα του από το σπίτι ενδέχεται να στερηθεί ευκαιρίες που παλαιότερα θεωρούνταν αυτονόητες: την καθημερινή επαφή με πιο έμπειρες/ους συναδέλφους, την άτυπη καθοδήγηση, ακόμη και τις τυχαίες συναντήσεις που συχνά οδηγούν σε νέες επαγγελματικές ευκαιρίες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να επιστρέψουμε στο μοντέλο της πενθήμερης παρουσίας στο γραφείο. Η τηλεργασία έχει αποδείξει ότι μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής και να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία. Όμως τα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι η πλήρης απομάκρυνση από τον φυσικό χώρο εργασίας ενδέχεται να έχει κόστος, ιδιαίτερα για όσες/ους βρίσκονται στα πρώτα βήματα της επαγγελματικής τους πορείας.

Η εργασία είναι και ανθρώπινη υπόθεση

Η τηλεργασία δεν είναι ούτε απόλυτα θετική ούτε απόλυτα αρνητική. Έδωσε σε πολλά εργαζόμενα άτομα περισσότερο χρόνο, μεγαλύτερη αυτονομία και καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και προσωπική ζωή. Ταυτόχρονα, όμως, φαίνεται να αναδεικνύει μια νέα πρόκληση: πώς θα διατηρηθούν οι ανθρώπινες σχέσεις, η καθοδήγηση και η κοινωνική διάσταση της εργασίας σε έναν όλο και πιο ψηφιακό κόσμο.

Ίσως τελικά το ερώτημα να μην είναι αν οι νέες/οι πρέπει να εργάζονται από το σπίτι ή από το γραφείο. Ίσως το πραγματικό ζητούμενο να είναι πώς μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα μοντέλο εργασίας που θα προσφέρει την ευελιξία της τεχνολογίας χωρίς να στερεί από τους ανθρώπους αυτό που καμία πλατφόρμα τηλεδιάσκεψης δεν μπορεί να αντικαταστήσει: την ανθρώπινη παρουσία και επαφή.