Στη στήλη του WHEN “Θάρρος & Αλήθεια” θα βρεις απλές, καθημερινές, σύγχρονες ιστορίες των μεντορισσών του δικτύου μας για να εμπνευστείς, να τολμήσεις και να ενδυναμωθείς, διαβάζοντας ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας τους.
Οι επαγγελματικές διαδρομές σπάνια είναι ευθείες και γραμμικές. Συχνά διαμορφώνονται μέσα από αμφιβολίες, αλλαγές πορείας, προσωπικές αναζητήσεις και στιγμές που μας καλούν να επαναπροσδιορίσουμε τι σημαίνει επιτυχία για εμάς.
Η Δρ. Βαλεντίνη Κωνσταντινίδου, ιδιοκτήτρια του DNANUTRICOACH® και #WHENmentor, τόλμησε να αμφισβητήσει προσδοκίες, να επανασχεδιάσει τη σχέση της με την εργασία και να μετατρέψει τις προκλήσεις σε ευκαιρίες προσωπικής και επαγγελματικής εξέλιξης.
Με την αναζήτηση της ταυτότητάς μου ως επιστημόνισσα, ως εργαζόμενη αλλά και ως γυναίκα που με βοήθησε να χαράξω το νέο μου μονοπάτι, να αποδεχτώ και να αναγνωρίσω την αξία μου.
Ποια είναι μια προσωπική σου επιτυχία στον εργασιακό (ή και όχι!) χώρο;
Άργησα να το συνειδητοποιήσω και να μου επιτρέψω να το θεωρήσω επιτυχία, αλλά η αλλαγή νοοτροπίας από υπαλληλική σε επιχειρηματική και η δημιουργία της δικής μου βιώσιμης επιχείρησης στη Βαρκελώνη αρχικά και στη συνέχεια και στην Αθήνα, θεωρώ ότι είναι η μεγαλύτερη εργασιακή μου επιτυχία έως σήμερα. Ζώντας από το 2005 μόνιμα στην Ισπανία, έχοντας απαρνηθεί συμβόλαια μονιμότητας πίσω στην Ελλάδα και έχοντας αφιερώσει την, έως το 2015 καριέρα μου, «πίσω από τον πάγκο», δηλαδή σε ερευνητική δραστηριότητα στο εργαστήριο, μελετώντας τα γονίδια και τη διατροφή μας, δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι όλη αυτή η επιστημονική γνώση που παρήγαγα θα μπορούσα κάποια στιγμή να τη χρησιμοποιήσω για να βοηθήσω όλα αυτά τα άτομα που αγνοούσαν ή και ακόμα αγνοούν πολλά πράγματα γύρω από τη θρέψη και τις ανάγκες του σώματός τους. Έτσι, αποφάσισα να δημιουργήσω το δικό μου νέο εργασιακό περιβάλλον και να βοηθάω ανθρώπους να νιώσουν καλύτερα μέσα από τη διατροφή τους.
Το να ξέρεις τι δεν θέλεις, αρκεί: if it does not feel right, it is not right.
Ποια είναι μια αποτυχία σου που σε οδήγησε σε ένα νέο μονοπάτι;
Το ότι έπαθα 2 φορές burnout. Τότε, το 2003 και το 2014 δε γνώριζα τον όρο. Τον έμαθα με το δύσκολο τρόπο. Τότε επίσης, το συναίσθημα του ότι «εγώ φταίω», «εγώ κάνω κάτι λάθος», «εγώ δεν προσαρμόζομαι σε αυτό που προβλέπεται», «εγώ δε θα έπρεπε να θέλω, να ελπίζω να μπορώ να κάνω κάτι άλλο» μεταφραζόταν σε αποτυχία. Μετά τη δεύτερη όμως φορά που αυτά τα συναισθήματα με κατέκλυζαν, ψάχνοντας και έχοντας ήδη ξεκινήσει ψυχοθεραπεία, ανακάλυψα ότι δεν ήμουν η μόνη. Αντιθέτως, ήταν ένα σύνηθες φαινόμενο στα άτομα που έκαναν πράγματα για τους άλλους, που ακολουθούσαν κανόνες και γραμμές μακριά από τη δική τους ηθική και κοσμοθεωρία. Σήμερα βγάζω την ταμπέλα «αποτυχία» από αυτά τα 2 «καψίματά» μου και την αντικαθιστώ με την αναζήτηση της ταυτότητάς μου ως επιστημόνισσα, ως εργαζόμενη αλλά και ως γυναίκα που με βοήθησε να χαράξω το νέο μου μονοπάτι, να αποδεχτώ και να αναγνωρίσω την αξία μου.
Ποια είναι μια πρόκληση που σε δυσκόλεψε αλλά την αντιμετώπισες, και πώς τα κατάφερες;
Το να αποδεχτώ ότι οι επιλογές που είχαν κάνει οι γονείς μου για μένα ήταν λάθος και δεν μου ταίριαζαν. Με όλη την αγάπη αλλά και την άγνοια που είχαν, η πρόκληση να δω τα πράγματα όπως είναι και όπως θα ήθελα να είναι, μου κόστισε αρκετά. Τα κατάφερα με το να επεμένω να με ακούω, με το να συγκρούομαι όταν χρειαζόταν και να κυνηγάω αυτό που που είχα στο μυαλό μου, τα κατάφερα με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας, τα κατάφερα με το γράψιμο και το διάβασμα, που μου άρεσε από παιδί. Σήμερα, νομίζω ότι αυτό θα έλεγα και σε άλλες γυναίκες. Μην περιμένεις να ξέρεις εξαρχής όλες τις λέξεις και το τι σημαίνει αυτό που αισθάνεσαι για να αποφασίσεις. Το να ξέρεις τι δεν θέλεις, αρκεί: if it does not feel right, it is not right.
