Στη νέα στήλη του WHEN “Θάρρος & Αλήθεια“ θα βρεις απλές, καθημερινές, σύγχρονες ιστορίες των μεντορισσών του δικτύου μας για να εμπνευστείς, να τολμήσεις και να ενδυναμωθείς, διαβάζοντας ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας τους.
Η ενασχόληση με τον καλλιτεχνικό χώρο στην Ελλάδα ενέχει ιδιαίτερες προκλήσεις, ειδικά όταν συνδυάζονται με την ανάγκη για καινοτομία, επιχειρηματικότητα και συνεχή εξέλιξη. Η επιμονή, η πειθαρχία και η προθυμία για αναζήτηση νέων δρόμων μέσα από τις δυσκολίες μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές προσωπικές και επαγγελματικές κατακτήσεις.
Η Έλενα Δημοπούλου, Καλλιτέχνης, Art Director & 3D Game Designer και #WHENmentor, αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα: από τον πρωταθλητισμό και την τέχνη, κατάφερε να διακριθεί ως η πρώτη Ελληνίδα Unreal Authorized Instructor από την Epic Games και να δημιουργήσει το δικό της στούντιο. Με διεθνείς διακρίσεις και ισχυρή παρουσία στον χώρο της δημιουργίας περιεχομένου, απέδειξε ότι τα εμπόδια μπορούν να γίνουν αφετηρία για κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Ήταν δύσκολο να είμαι και αθλήτρια πρωταθλητισμού και φοιτήτρια ταυτόχρονα, ειδικά σε ένα παρόμοιο κλάδο σπουδών, χωρίς χορηγούς και οικονομική ευχέρεια.
Ποια είναι μια προσωπική σου επιτυχία στον εργασιακό (ή και όχι!) χώρο;
Μία από τις μεγαλύτερες επαγγελματικές μου επιτυχίες είναι το γεγονός ότι είμαι η πρώτη Ελληνίδα Unreal Authorized Instructor από την Epic Games, καθώς και Women in Games Ambassador. Είμαι game designer, δημιουργώ ταινίες animation 3D, και συνεργάζομαι με την Epic Games σε διάφορα projects. Έχω βραβευτεί με το βραβείο Καλύτερης Ταινίας Animation στα Roma Prisma Film Awards και έχω προταθεί στα International Toronto Film Festival Awards. Επιπλέον, το παιχνίδι μου, APNEA – The Absence of Breath, παρουσιάστηκε στο Unreal Fest στο Σιάτλ, με την υποστήριξη της Epic Games, κάτι που αποτελεί σημαντική διάκριση για ένα παιχνίδι από την Ελλάδα.
Ποια είναι μια αποτυχία σου που σε οδήγησε σε ένα νέο μονοπάτι;
Από μικρή ηλικία ήμουν αθλήτρια πρωταθλητισμού, με διακρίσεις σε πανελλήνιους και πανευρωπαϊκούς αγώνες, και προοριζόμουν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μια από τις “αποτυχίες” μου ίσως θεωρώ το ότι, λόγω των συνθηκών στην Ελλάδα, δεν κατάφερα να συνεχίσω να κυνηγώ το όνειρο των Ολυμπιακών μετά τα 18 μου. Ήταν δύσκολο να είμαι και αθλήτρια πρωταθλητισμού και φοιτήτρια ταυτόχρονα, ειδικά σε ένα παρόμοιο κλάδο σπουδών, χωρίς χορηγούς και οικονομική ευχέρεια. Παρόλο που δεν κατάφερα να σπουδάσω σε αθλητικό πανεπιστήμιο στην Αμερική, αυτό το εμπόδιο με οδήγησε σε έναν νέο δρόμο, στη τέχνη, το σινεμά και τον χώρο των παιχνιδιών, όπου βρήκα την πραγματική μου κλίση!
Χρειάστηκε να πάρω ένα μεγάλο ρίσκο: να παραιτηθώ από σταθερές δουλειές ως υπάλληλος, να μείνω χωρίς οικονομική στήριξη, και να επενδύσω χρόνο στο να μελετήσω και να μάθω νέες δεξιότητες.
Ποια είναι μια πρόκληση που σε δυσκόλεψε αλλά την αντιμετώπισες, και πώς τα κατάφερες;
Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισα ήταν η δυσκολία του βιοπορισμού στον καλλιτεχνικό χώρο στην Ελλάδα, καθώς και η αναζήτηση επιχορήγησης για να ανοίξω το δικό μου στούντιο. Χρειάστηκε να πάρω ένα μεγάλο ρίσκο: να παραιτηθώ από σταθερές δουλειές ως υπάλληλος, να μείνω χωρίς οικονομική στήριξη, και να επενδύσω χρόνο στο να μελετήσω και να μάθω νέες δεξιότητες. Παρά τις δυσκολίες, προχώρησα με υπομονή και πειθαρχία, και, αφού απέκτησα περισσότερη γνώση και εμπειρία, κατάφερα να ανοίξω τη δική μου εταιρεία με καλύτερες συνθήκες και να έχω θετικά αποτελέσματα και κέρδη.
