Στη στήλη του WHEN “Θάρρος & Αλήθεια“ θα βρεις απλές, καθημερινές, σύγχρονες ιστορίες των μεντορισσών του δικτύου μας για να εμπνευστείς, να τολμήσεις και να ενδυναμωθείς, διαβάζοντας ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας τους.
Η επαγγελματική μας επιτυχία δεν ορίζεται αποκλειστικά από τίτλους και υψηλές θέσεις, αλλά από την ικανότητα μας να εξελισσόμαστε συνεχώς και να μπορούμε να προσαρμοστούμε σε νέες συνθήκες. Οι δυσκολίες, οι προκλήσεις και τα λάθη δεν είναι παρά βήματα προς την αυτογνωσία και την πραγματική ολοκλήρωση. Πολλοί/ές επαγγελματίες παγιδεύονται σε περιβάλλοντα που δεν ταιριάζουν στις αξίες τους, φοβούμενες/οι την αλλαγή, όμως όσοι/ές τολμούν να κάνουν το βήμα προς το άγνωστο συχνά ανακαλύπτουν τη μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής τους.
Η Δήμητρα Κοντρογιάννη, HR Director και #WΗΕΝmentor, έζησε αυτή τη διαδρομή, φτάνοντας στα όριά της σε ένα τοξικό εργασιακό περιβάλλον. Η ιστορία της αγγίζει έντονα την υπέρβαση, την αυτογνωσία και τη μετατροπή της επαγγελματικής φθοράς σε προσωπική νίκη.
Ποια είναι μια προσωπική σου επιτυχία στον εργασιακό (ή και όχι!) χώρο;
Στο δικό μου το μυαλό η έννοια της επιτυχίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προσωπική μου εξέλιξη, πρωτίστως ως άτομο και μετά σαν επαγγελματίας. Σε όλη την πορεία του βίου μου, εργασιακού και προσωπικού, έψαχνα τρόπους να κάνω τη διαφορά, να προσαρμόζομαι, να βρίσκομαι πάντα σε ετοιμότητα και εγρήγορση προκειμένου να ανταποκρίνομαι σε κάθε συνθήκη.
Μου πήρε χρόνια να καταλάβω ποιες είναι οι ουσιαστικές προτεραιότητες της ζωής μου που με έκαναν να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.
«Έπεσα» άπειρες φορές και άλλες τόσες στάθηκα στα πόδια μου. Δεν φοβήθηκα ποτέ να βγω από το comfort zone μου και φυσικά δεν ήταν λίγες οι φορές που δοκιμάστηκαν οι ψυχικές μου αντοχές. Μάζευα τα ψυχικά μου αποθέματα και συνέχιζα, γιατί αυτό που είχα επιλέξει να κάνω το αγαπούσα πολύ και το έκανα με μεράκι. Προσπάθησα όλα αυτά τα χρόνια να είμαι συνεπής σε ό,τι κι αν κάνω, να έχω ποιότητα στη ζωή μου και κυρίως να είμαι «αυτόφωτη». Κυρίως όμως φρόντιζα, ό,τι ενέργεια κι αν έκανα, όποια απόφαση και να έπαιρνα, να κάνω περήφανη την κόρη μου.
Πλέον, μετά από μια ζωή με ατέλειωτες ώρες δουλειάς, αγνοώντας την προσωπική μου ζωή για χρόνια, λαμβάνοντας υψηλές θέσεις και αναγνωσιμότητα στον τομέα μου, θα τολμήσω να πω ότι η μεγαλύτερή μου επιτυχία τελικά, είναι ότι έγινα πολύ καλή μαμά. Μου πήρε χρόνια να καταλάβω ποιες είναι οι ουσιαστικές προτεραιότητες της ζωής μου που με έκαναν να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.
Ποια είναι μια αποτυχία σου που σε οδήγησε σε ένα νέο μονοπάτι;
Μια προσωπική μου αποτυχία, είναι ότι κάποια στιγμή στην εργασιακή μου πορεία έφτασα τον εαυτό μου στα άκρα, «εγκλωβισμένη» σε ένα εργασιακό περιβάλλον με ανορθόδοξες πρακτικές και μοντέλο διοίκησης που δεν ταίριαζε εξ αρχής στην κουλτούρα μου. Για αρκετά μεγάλο διάστημα απέτυχα να αντισταθώ ουσιαστικά για να αλλάξω την κατάσταση που είχα περιέλθει. Το γνωστό Brand name, η συνήθεια, η οικονομική & ασφαλιστική σιγουριά, ήταν μερικοί από τους λόγους που με έκαναν να αγνοώ επιδεικτικά τα σημάδια της τοξικότητας που ήταν πάντα εκεί.
Έφτασε το πλήρωμα του χρόνου και οι συγκυρίες που με έκαναν να δω ότι σαν εργαζόμενη δεν έπρεπε να νιώθω «δέσμια» σε κανέναν επιχειρηματία. Στην πραγματικότητα, η δυνατότητα να ξεφύγω από όλη αυτή την κατάσταση ήταν στο χέρι μου.
Πίστευα, ότι επειδή μπορούσα να ανταποκριθώ στις προκλήσεις στην εργασία μου με σύνεση, επαγγελματισμό και συνέπεια, θα κατάφερνα να βγω «αλώβητη». Το μόνο που κατάφερα είναι να βρίσκομαι σε μόνιμη σύγχυση, να αισθάνομαι ενοχές, ταπείνωση και να βρίσκονται πάντα σε κατάσταση άμυνας. Βιώνοντας μια ασυνήθιστη εργασιακή κατάσταση για αρκετά χρόνια, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου και οι συγκυρίες που με έκαναν να δω ότι σαν εργαζόμενη δεν έπρεπε να νιώθω «δέσμια» σε κανέναν επιχειρηματία. Στην πραγματικότητα, η δυνατότητα να ξεφύγω από όλη αυτή την κατάσταση ήταν στο χέρι μου.
Παρόλες τις «τρικλοποδιές» βγήκα δυνατή από αυτή την κατάσταση, με καθαρή κρίση και μυαλό. Σε συνδυασμό με τη μεγάλη αγάπη που έχω για αυτό που κάνω, κατάφερα να δημιουργήσω τη δική μου προσωπική εταιρεία και μετά από χρόνια να είμαι ουσιαστικά και όχι απλώς φαινομενικά καλά. Μέσα από αυτό που βίωσα έγινα στα αλήθεια καλύτερος άνθρωπος.
Τίποτα από όλα αυτά, βέβαια, δεν θα είχε επιτευχθεί αν δεν είχα δίπλα μου μια δυνατή ομάδα που καθημερινά μοιράζομαι μαζί τους την κοινή μας αγάπη, το πάθος και τον ενθουσιασμό μας για αυτό που κάνουμε, με γνώμονα πρώτα από όλα να περνάμε καλά, απαλλαγμένες και απαλλαγμένοι από εργασιακούς εγωισμούς & status, δεύτερες σκέψεις, και ανταγωνισμούς.
