Ημερομηνία: Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2026
Κατηγορίες: Άρθρα
Her Work – Her Voice: Τι λένε οι γυναίκες για την εργασιακή τους εμπειρία στην Ελλάδα;
Τι βιώνουν πραγματικά οι γυναίκες στον ελληνικό χώρο εργασίας; Αυτή η απλή, αλλά κρίσιμη ερώτηση βρίσκεται στην καρδιά της έρευνας «Her Work. Her Voice.», που διεξήγαγε η Deloitte Greece τον Νοέμβριο του 2025. Μέσα σε διάστημα 24 ημερών, 1.200 γυναίκες από όλη την Ελλάδα απάντησαν σε 44 ερωτήσεις που καλύπτουν εννέα κρίσιμες διαστάσεις της εργασιακής τους ζωής. Τα αποτελέσματα σκιαγραφούν μια εικόνα που δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό.
Διαλείμματα καριέρας: επιλογή ή ανάγκη;
Το 28% των συμμετεχουσών δήλωσε ότι έχει κάνει κάποιο διάλειμμα στη σταδιοδρομία της. Η πιο συχνή αιτία είναι η επιθυμία επαναξιολόγησης της επαγγελματικής πορείας (22%), ακολουθούμενη από οικονομικούς και οργανωτικούς λόγους (18%), την ανάληψη φροντίδας παιδιών (17%), λόγους ψυχικής υγείας (13%) και περαιτέρω εκπαίδευση (12%). Αξιοσημείωτο είναι ότι οι αιτίες για μια τέτοια διακοπή διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με την ηλικία. Οι νεότερες γυναίκες (18–28) διακόπτουν κυρίως για σπουδές, οι 29–36 για επαναπροσδιορισμό του επαγγελματικού τους στόχου, οι 37–44 για οικονομικούς και οργανωτικούς λόγους, ενώ οι μεγαλύτερες αναλαμβάνουν υποχρεώσεις φροντίδας. Τα διαλείμματα καριέρας, άρα, δεν αποτελούν αποστασιοποίηση, αλλά προσαρμογή σε μεταβαλλόμενες συνθήκες.
Συμπερίληψη: θετική εικόνα, αλλά όχι για όλες
Το 87% των γυναικών δηλώνουν ότι βιώνουν αίσθηση συμπερίληψης στον χώρο εργασίας τους πάντοτε, συχνά ή κάποιες φορές. Αυτό είναι ενθαρρυντικό, ωστόσο, η έρευνα εντοπίζει και ένα σημαντικό μοτίβο: από την ηλικία των 37 ετών και μετά, αυξάνονται οι αρνητικές και μικτές αντιλήψεις για τη συμπερίληψη. Η εμπειρία της ένταξης μιας γυναίκας σε έναν οργανισμό φαίνεται να είναι δυναμική και εξελισσόμενη και όχι κάτι που εξασφαλίζεται άπαξ.
Παρενόχληση και αποκλεισμός: πάνω από μία στις δύο
Το εύρημα που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία είναι ίσως ότι το 51% των γυναικών δήλωσαν ότι έχουν βιώσει διακρίσεις ή/και παρενοχλητικές συμπεριφορές στην εργασία τους -σωματικές, λεκτικές, ψυχολογικές, ψηφιακές ή συμπεριφορικές, όπως μικρο-επιθέσεις και απρεπή σχόλια.
Ένα ακόμη νούμερο είναι εξίσου αποκαλυπτικό: από αυτές, το 65% δεν ανέφεραν το υπό συζήτηση περιστατικό. Οι λόγοι; Φόβος αντιποίνων, αβεβαιότητα για τη σοβαρότητα του συμβάντος, άγνοια των διαδικασιών αναφοράς ή άλλοι προσωπικοί λόγοι. Το υψηλότερο ποσοστό μη αναφοράς εντοπίζεται στις ηλικίες 29–36 και 45–51, δηλαδή στα μεσαία στάδια της καριέρας, όπου η γυναίκα αντιλαμβάνεται την επαγγελματική της ευαλωτότητα ως μεγαλύτερη.
Ισότητα στην ανέλιξη: η αισιοδοξία φθίνει με την ηλικία
Συνολικά, το 79% των γυναικών βλέπουν τις ευκαιρίες προαγωγής ως προσβάσιμες στις ίδιες (πάντοτε, συχνά ή κάποιες φορές). Εδώ όμως παρατηρούμε μια ξεκάθαρη τάση: όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία μιας γυναίκας, τόσο χαμηλότερη είναι η εμπιστοσύνη της στην ισότητα των ευκαιριών. Οι γυναίκες που βαίνουν προς το τέλος της καριέρας τους τείνουν να βλέπουν τις ευκαιρίες ως «σπάνιες» ή «ανύπαρκτες». Η ισότητα, σύμφωνα με την έρευνα, δεν κρίνεται μόνο από τις επίσημες πολιτικές, αλλά και από τη συσσωρευμένη εμπειρία χρόνων.
Τι κρατά τις γυναίκες σε έναν οργανισμό
Η έρευνα εξέτασε επίσης τους παράγοντες που διαμορφώνουν την πρόθεση
παραμονής των γυναικών στην εταιρεία τους. Στην κορυφή βρέθηκαν ο
ανταγωνιστικός μισθός και οι παροχές, η αναγνώριση και εκτίμηση της εργασίας τους, οι ευκαιρίες ανέλιξης, το θετικό κλίμα στον χώρο εργασίας και η ευελιξία ωραρίου/τηλεργασία. Η απουσία ουσιαστικής διαφοράς μεταξύ ηλικιακών ομάδων στους παράγοντες αυτούς υποδηλώνει ότι οι ανάγκες των γυναικών στον χώρο εργασίας είναι λίγο-πολύ κοινές, ανεξαρτήτως του σταδίου ζωής στο οποίο βρίσκονται.
Φροντίδα: ο αόρατος παράγοντας
Σχεδόν μία στις δύο γυναίκες (49%) εμπλέκεται σε κάποια μορφή φροντίδας, κυρίως παιδιών (35%) και ηλικιωμένων συγγενών (9%). Το 42% δηλώνουν ότι οι υποχρεώσεις φροντίδας έχουν επηρεάσει αρνητικά τις επαγγελματικές τους ευκαιρίες -ποσοστό που εκτοξεύεται στο 52% για τις γυναίκες ηλικίας 37–44. Η φροντίδα, όμως, δεν είναι ζήτημα ατομικής επιλογής. Είναι ένας συστημικός παράγοντας που διαμορφώνει την καριέρα σε πολλαπλά σημεία της ζωής.
Ευεξία: αναγνώριση χωρίς επαρκή υποστήριξη
Τα ευρήματα για την ευεξία στον χώρο εργασίας είναι ίσως τα πιο «εκκωφαντικά»: το 80% των γυναικών που συμμετείχαν στην έρευνα έχουν βιώσει burnout. Παράλληλα, το 54% βρίσκουν τον φόρτο εργασίας τους έως «πολύ δυσβάσταχτο». Αξίζει να σημειωθεί ότι το 58% αναγνωρίζουν ότι η ψυχική υγεία επηρεάζει θετικά την απόδοσή τους, αλλά μόνο το 48% αισθάνονται ότι υποστηρίζονται από τον/την προϊστάμενό/η της όταν ζητούν ευελιξία για λόγους υγείας. Σε ό,τι αφορά τους οικονομικούς παράγοντες, το 38% πιστεύουν ότι αμείβονται χαμηλότερα από συναδέλφους τους στην ίδια θέση με τις ίδιες -ένα εύρημα που υπενθυμίζει ότι το μισθολογικό χάσμα παραμένει ζωντανό.
Ισορροπία επαγγελματικής-προσωπικής ζωής: η ευελιξία δεν αρκεί
Μόνο το 35% των γυναικών δήλωσαν ικανοποιημένες με την ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την ιδιωτική τους ζωή. Ωστόσο, το 75% αναφέρουν ότι η επιχείρησή τους προσφέρει τουλάχιστον κάποιες ευέλικτες ρυθμίσεις. Το συμπέρασμα είναι σαφές: η ύπαρξη ευελιξίας δεν εξασφαλίζει από μόνη της ισορροπία. Ο φόρτος εργασίας και η εταιρική κουλτούρα παίζουν εξίσου καθοριστικό ρόλο.
Συνολικά: ικανοποιημένες, αλλά με επιφυλάξεις
Το 58% των γυναικών που συμμετείχαν στην έρευνα της Deloitte δήλωσαν ικανοποιημένες ή πολύ ικανοποιημένες από τον χώρο εργασίας τους, ενώ το 25% είναι ουδέτερες και το 17% δυσαρεστημένες. Η ικανοποίηση, λοιπόν, φαίνεται να συσχετίζεται με τη συσσώρευση εμπειριών κατά τη διάρκεια της καριέρας και χαμηλώνει σημαντικά στις ηλικίες 37–60, όπου συνυπάρχουν πίεση φόρτου εργασίας, υποχρεώσεις φροντίδας και ερωτήματα για την ισότητα στην εξέλιξη.
